Ελλάδα 2.0: Η μεγαλύτερη διοικητική άσκηση που φέραμε εις πέρας
Σήμερα ολοκληρώνεται το πρόγραμμα “Ελλάδα 2.0”, γνωστό και ως Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (ΤΑΑ). Η υλοποίησή του ξεκίνησε το 2021. Δεν είχε σχέση με κανένα χρηματοδοτικό εργαλείο (πχ ΕΣΠΑ) που έχουμε γνωρίσει και βασιζόταν στην υλοποίηση μεταρρυθμίσεων και την επίτευξη οροσήμων. Η χρηματοδότηση γινόταν σε δόσεις, εφόσον είχαν υλοποιηθεί τα υποσχεθέντα.
Η χώρα μας είχε στη διάθεση της 36 δις ευρώ, αναλογικά πολύ περισσότερα από αρκετές ευρωπαϊκές χώρες. Τα χρήματα αυτά ήταν μια μεγάλη ευκαιρία για την πατρίδα μας να καλύψει το επενδυτικό κενό. Αρχικά είχε τεθεί ως στόχος η αύξηση του ΑΕΠ κατά 7 μονάδες, οι επενδύσεις κατά 20% και 180.000 νέες θέσεις εργασίας. Η πραγματικότητα ήταν σαφώς καλύτερη. Όπως αναφέρεται σε έκθεση στελέχους της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων της ΕΕ (όχι της κυβέρνησης δηλαδή), το πραγματικό ΑΕΠ της χώρας εξαιτίας του ΤΑΑ αυξήθηκε 10,8%, οι νέες θέσεις εργασίας είναι πάνω από 550.000 και η αύξηση των επενδύσεων ξεπέρασε κατά πολύ τον αρχικό στόχο.
Η αντιπολίτευση φυσικά τα βρίσκει όλα μαύρα, αλλά οι πολίτες από σήμερα και για τα επόμενα χρόνια θα χρησιμοποιούν έργα που χρηματοδοτήθηκαν από το ΤΑΑ και κάνουν τη ζωή τους καλύτερη. Αναλύσεις όμως για το ΤΑΑ, σε σχέση με τα έργα, θα βρείτε παντού αυτές τις ημέρες. Εγώ όμως θέλω να καταθέσω την εμπειρία μου σχετικά με τη διοικητική κουλτούρα που δημιούργησε το “Ελλάδα 2.0”.
Το πρόγραμμα σχεδιάστηκε με υψηλό βαθμό ευθύνης. Η Ελλάδα ήταν, ίσως η πρώτη χώρα, που δεν κατάτμησε τη διαχείριση του προγράμματος ανά υπουργείο, αλλά έφτιαξε μια κεντρική υπηρεσία που λειτουργούσε ως ομπρέλα. Κατά τη φάση της προετοιμασίας του προγράμματος, αυτή η πρακτική χαιρετήθηκε από αρκετές χώρες της ΕΕ, ως “καλή πρακτική” και φυσικά ακολουθήθηκε από πολλές.
Το πρόγραμμα είχε σφιχτά χρονοδιαγράμματα και ορόσημα. Είχα την ευθύνη της υλοποίησης του προγράμματος της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Καινοτομίας για 17 μήνες και έζησα από μέσα τη διαχείριση του. Πολύ συχνά meetings, πίνακες, χρονοδιαγράμματα, επιτόπιοι έλεγχοι. Υπό την ευθύνη της κεντρικής υπηρεσίας, ήμασταν σε όλα τα υπουργεία και σε όλες τις γενικές γραμματείες συνεχώς πάνω από τα έργα. Προσπαθούσαμε να συντονίσουμε, να πετύχουμε τα χρονοδιαγράμματα και να αντιμετωπίσουμε συνθήκες που προκαλούσαν αλλαγές στους σχεδιασμούς. Χαρακτηριστικά παραδείγματα: ο αμίαντος που βρέθηκε σε ένα κτήριο υπό ανακατασκευή, με την αποξήλωσή του να αλλάζει κόστη και χρονοδιαγράμματα, ένας διαγωνισμός που δεν ανέδειξε ανάδοχο εγκαίρως, οι πόλεμοι που αύξαναν τα κατασκευαστικά κόστη και ο όγκος δουλειάς που έπρεπε να βγει σε συγκεκριμένους χρόνους από σχετικά λίγους υπαλλήλους
Το πλάνο όμως λειτούργησε με επιτυχία. Χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι δούλεψαν αποτελεσματικά. Ο ιδιωτικός τομέας συνεισέφερε, τα πολιτικά στελέχη δούλεψαν άοκνα και το επιτελικό κράτος βοήθησε να ξεπεραστούν οι δυσκολίες.
Το ελληνικό δημόσιο σήμερα έχει υλοποιήσει μια τεχνικά περίπλοκη διοικητική άσκηση και την έχει φέρει εις πέρας. Αυτό είναι ένα μεγάλο κέρδος. Πάνω στην υλοποίηση του “Ελλάδα 2.0” πρέπει να γίνει τώρα ένας ουσιαστικός απολογισμός. Να δούμε τι έχουμε καταφέρει και πως πρέπει στο μέλλον να κινηθούμε για να γίνουμε καλύτεροι. Η Ελλάδα πέτυχε να απορροφήσει πολλά δισεκατομμύρια ευρώ, σε ελάχιστο χρόνο και να κάνει έργα τα οποία βελτιώνουν τη ζωή εκατομμυρίων πολιτών. Αυτό είναι μια μεγάλη επιτυχία.
https://www.liberal.gr/politiki/ellada-20-i-megalyteri-dioikitiki-askisi-poy-ferame-eis-peras
